--Git ve AğLaT beNi--

*concon* · 03-17-2010, 10:14 PM

Ağlat beni...
Sanada bu yakışır!
İnsan bu elbet

buna da alışır...
Bela oldu zaten başıma

Git...
Gidişin aslında benim kurtuluşumdur!..

Hadi durma yine ağlat beni... Senin için hiç bir değeri olmayan o damlaları akıt yine... Ne gelir ki elinden başka?! Ne de güzel yakıştırırsın üstüne o ağır sözleri

o yürek burkan cümleleri

o çekip gitmeleri... Ardına bile dönüp bakmadan! Ağlat hadi... İlk kez yaptığın bir şey mi? Acıt yüreğimi

bedenimi

öyle alıştırdın ki beni... Sanki tek gözlerim değilde

bütün bedenim ağlıyormuş gibi o an'larda sanki! Çok zor oldu kabullenmek başlarda

ölüm gibi soğuk ve keskindi tavrın

başımın belası kabuslar! Madem gittin

ne diye hayalini burda bıraktın? Onuda alsaydın ya! İliklerime kadar işleyen Sen'ide çekip çıkarıp öyle gitseydin ya! Bela mısın ya? Bela mısın başıma?! Gidişin bari adam gibi olsun... Ne varsa bıraktığın bende hepsini toplada git! Beni senden kurtarda git! Son bir iyilik yap bana ve bırakma geride hiçbirşey... Gidişin ölümüm değil

kurtuluşum olsun!..

Aradan günler

aylar geçmiş o günden sonra... "Kurtar beni

ben alışırım!" demişim sana! Ama hiç unuturum dememişim... Evet gittin ve alıştım... Kabuslar bitti

belki de bir köşeye sindi... Bilmiyorum... Bildiğim tek şey;

Gittiğinde öyle çok acıdı ki canım...
Ben bu acıyla yaşamaya alıştım...
O acı sanki elim oldu

kolum oldu...!!! gözlerimi... Öylesine alıştım ki bu hallerine umursamazlığın! Sonra gittin... Ben yaşamam sandım... Gidişinin gözlerimde kalan resmi kabuslarım oldu