Administrator

 

 

O zaman daha Anadolu lisesini kazandığımın ilk günüydü(1999) 17 Ağustos depreminin etkisini yeni yeni üzerimizden atıyorduk.Edebiyat dersiydi,tanışma falan derken ders hakkında konuşmaya başlayan hoca beni boğmuştu.Okulumuz mezarlıkla karşıya karşıyaydı.Gözüm mezarlığa dalmıştı.Tek sıra halinde yürüyen,baştan sona beyaz giyimli uzun bir sıra vardı.acaba yanlışmı görüyürom diye yanımda oturan arkadaşıma ''orda birileri yürüyo,görüyomusun" dediğimde yoo bişey görmüyorum cevabını aldım.Üstünde fazla durmadım,sonra gözlerimi mezarlığa çevirdiğimde belki 100/150 kişi beyaz giyimli kişiler yürüyorlar,acaba dedim esnaftan veya tanınan birimi,cemaat kalabalık.ama neden beyaz giysinler..neyse zil çaldı tam sınıftan dışarı çıktık (17/eylül/1999-5.0).Ve o anda heryer ani birşekilde sallanmaya başladı..sınıf duvarları çatladı..yine depremdi..
10 kasım'dı seneyi tam hatırlayamıyacağım,cuma günü tören yapılıyor,yine kendimi boğulcak gibi hissediyorum,başımı havaya kaldırdım.Tarif edemiyeceğim 2 kuş.ikiside zıt yönlere uçuyor,bi yandan ötüyor ama ne ötme.sesleri kargadan beter.İstiklal marşını okumaya başladığımız an tam sıranın en arka tarafında bir kız farkettim,bizim okulun üniforması üzerinde,daha önce hiç görmediğim,yüzü kireçten beter bembeyaz,istiklal marşı okunduğu sırada yavaş yavaş okulun içine girdi,normalde böyle bişeye hayatta izin verilmez.Törenden sonra korkumu yenip okula giremedim..ve o gece bir deprem daha..
Yaşadığım herşeyi sizinle paylaşıp bi çözüm bulmak istiyorum.Ben bunları yaşamak,görmek istemiyorum..

__________________
Kaç para, kaç yalan, bedeli nedir yaşamanın...