Administrator

 

 

Daha 15yaşında idim adım ahmet orta halli bir mahallede büyüdüm hemen iki sokak ötemizde kimsenin bahcesine bile girmedigi yanından bile geçmedigi bir köşk vardı.Geceleri köskün ışıklarının açılıp kapandıgını görenler ve içerden bir kadının çıglık seslerinin geldigini duyanlar oldugunu hep işitmiştim.Çoçukluk merakı ile oraya girip bir fotoraf çekilmeyi ve hava atmayı okadar çok istiyordumki ama büyüklerden o köşkle ilgili duyduklarımız bizi oraya girmeyi hep engelledi.Bizi derken size arkadaşlarımdan hakan,malik,onur ve enginden de bahsetmek istiyorum biz mahallede terör estiren beş kafadardık ve kendimize ozamanın çoçukluk hevesi ile muhteşem beşli diyorduk mahallemizde futbol oynamak için düz bir yer olmadıgı için köşkün bahçesinin hemen yanındaki boş alanda gündüzleri futbol oynar geceleri köskle ilgili korkunç seyler alatırdık köşkün hemen yanında bu hikayeleri anlatmak okadar zevkli oluyorduki gece evlerimize dönerken ya eve nasıl gidecem ya malik beni eve bıraksana yaaaa ozaman kim beni bırakacak hakan oglum bak su köseye kadar bırak lan manyak seni o köseye bıraksam beni su köseye kim bırakacam ozaman diye korkudan köseleri dönemez olmustuk.Çoçukluk işte......

Bir sabah okula gitmek için evden çıktıgımda köşkün kapısının önünden gecerken polis arabalarının oldugunu farkettim köskün bahcesi okadar büyüktiki ilerden deli gömlegi giydirilmiş birinin polisler tarafından yaka paça kapıya dogru getirildigini fark ettim adam perisan haldeydi ve kendi kendine sırıtıyor gelecek beni bulacak gelecek diyordu adamı köskün bahcesinden çıkarmak için büyük demir kapıyı açtılar komser çoçukları uzaklastırın burdan dedi polis meymuru bana işaret ederek hadi bakim okuluna dedi adamı polis otosuna bindirirlerken göz göze geldim adam soguk bir bakısla beni oldugum yere çiviledi hareket edemiyordum ve adam arabaya bindi.polis arabası hareket ederken adamla yine göz göze geldik ve gülümseyerek kafasını cevirdi ogün bu olay beni çok etkiledi acaba adam buraya nasıl girdi ve niye çıldırdı diye düsünmeye başladım araçlar gidince ben köşkün bahçe kapısının önünde öylece dura kalmıştım düşüncelere daldım polisler kapıyı kapatmayı unutmuşlardı dev gibi demirli kapı sanki benim girmemi bekler gibi açıktı kafamı yavaşca kaldırdım köşke giden patika yola baktım yol karanlıktı ve sık agaçlıklıydı acaba dedim bahçe kapısını geçip köşkün kapısının önünde cep telefonumla bir resim çekilsemmi dedim kızlara hava atma duygusu benim bu isteyimi percinliyordu köşkün bahçe kapısına yavaşca yaklaştım bildigim tüm duaları okudum elimi köşkün
soguk demirkapısına yavaşça sürttüm birazdaha patikaya bakarak yavaşca sag ayagımı içeri soktum kalbim deli gibi atıyordu.Ve yavaş yavaş patikadan içeriye dogru yürümeye başladım ve birden durdum lan manyak büyüklerin bile girmedigi bu yere niye giriyorsun dedim ve hemen geriye döndüm kapıya dogru hızla yöneldigimde okulun en güzel kızı edayı gördüm yanında bir kaç kız vardı beni köşkün bahcesinde görünce ahmet sen çıldırdınmı ne işin var orda dedi benimle konuşması beni okadar çok şaşırtmıştıki aynı sınıfta olmamıza ramen bir kere bile göz göze gelmemiştik şey dedim gecen topumuz kaçmıstı onu almak için girdim dedim bana gülümseyerek çok cesursun dedi ve yanındaki arkadaşları ile gülümseyerek ordan uzaklastılar bana yeniden bir cesaret geldi geriye döndüm karanlık patikaya bakarak eeeee gidip resim çekilecem dedim yavaş yavaş içeriye dogru yöneldim ilerledikçe agaçların hısırtısı beni ürkütmeye başladı ve yine durdum içimden lan ahmet bir resim çekil sen okulun hiti olursun diye bir duygu geçti sonra yine yürümeye başladım köşkün pencerelerini görmeye başladım bize anlatılan gibi yıkık dökük deyildi beyaz bir köşktü ama bakımsızlıktan her yerinden otlar çıkmış benimle köşk arasında 100 metrelik bir mesafe vardı buda size bahcenin nekadar büyük oldugunu anlatır öylece uzaktan incelemeye başladım telefonumu çıkararak uzaktan bir kaç resim cektim karar vermem lazımdı ya gidip resimö çekilecek yada dönecektim uzaktan öyle incelerken birden bir ayak sesinin bana yaklaşmaya başladıgını hissettim kalbim deli gibi atıyordu ayak sesi her yerden geliyordu sanki bişey bana dogru hızla ilerliyordu yavaş yavaş griye dogru gitmeye başladım ve arkamı dönerek hızla bahçe kapısına dogru yöneldim korkudan ölmek üzere oldugumu hissettim kapıyı uzaktan gördügümde koşma hızımı dahada arttırmıştım kapıdan okadar hızlı çıktımki kapıdaki telin kolumu çizdigini farketmemişim bile dısarıda duvara yaslanarak nefes alıs verişimin düzelmesini bekledim osırada arkadasım malik okula giderken beni fark etmiş kosarak yanıma geldi na ber kanka aaaaaaaaa lan oglum manyaklar buranın kapısı açık bırakmış boş ver bıraksınlar insan deyil kedi bile girmez buraya diye gülmeye başladı kolumu fark etti kanka kolun kanıyor ona dogru bakarak lan oglum ben köşke girdim h....ir lan delirdinmi sen dedi bana oglum kapıya kadar gittim tam telefonu çıkardımki etrafımda garip ayak sesleri duydum korkudan hızla kaçerken kolum demir kapının teline sürttü hımmm dedi sen harbiden sıyırmışsın hadi bir eczaneye gidelim dedi yaramı temizletip bandajlattıktan sonra okula gittik malik o gün okulda herkeze benim köşke girdigimi söylemiş ve bir seyin kolumu tutarak beni yaraladıgını söylemiş eda da beni bahcede gördügünü belirterek anlatması benim ogün okulda kahraman vede çılgın biri seçilmemiş sagladı herkez köskün fotorafını çekip çekmedigimi vede kolumu kimin tuttugunu sormaya başladı

__________________
Kaç para, kaç yalan, bedeli nedir yaşamanın...